บทที่ 98 ปลดระวาง

รอให้วาณิศาตั้งสติได้ก็ได้เวลาบอกเล่าเรื่องราวให้เพื่อนได้รับรู้ วาณิศารับฟังจนจบก่อนจะพยักหน้าเข้าใจ

“ด่าเฮียไปซะหลายคำเลยฉัน แต่ก็ดีแล้ว ดีแล้วที่คนในฝันร้ายของแกคือเขาที่แกชอบ ไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหน” 

“ฉันก็คิดว่าดีแล้ว” หญิงสาวตอบก่อนจะมองหน้าเพื่อนสาวอีกครั้ง...ยังมีเรื่องต้องคิดบัญชีอยู่นะ “ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ